Medycyna osteopatyczna bazuje na metodzie leczenia odkrytej przez alopatę Andrew Taylora Stilla w 1874 roku. Za podstawę nowego podejścia posłużyła absolutna wiara w wewnętrzną zdolność do samoleczenia, ale także przekonanie, że jeśli osteopata zdoła usunąć przeszkody w organizmie ludzkim, to natura sama zajmie się leczeniem. „Choroba w anormalnym organizmie jest tak samo naturalna jak zdrowie, kiedy wszystkie elementy znajdują się na swoim miejscu”.
